Seriously, dude

Nee, ik heb geen foto's. Dat ten eerste. Ahum. Die komen ooit nog wel een keer, maar dat is het nadeel als je vader de computer steeds bezet houdt en je er zelf niet even snel achter kunt. En ik heb het geduld er gewoon niet voor, want die computer is zo traag. In ieder geval was dat niet de reden van deze blog. De reden is: vakantie. Het was een prachtige dag. Anderhalve week terug. Ik kwam beneden en plotseling hoor je dat je nog een keer op vakantie gaat. En die vakantie was twee dagen verder. Kortom: het was toen woensdag en vrijdag vertrokken we. Mijn broertje hoorde het pas een dag van te voren. Dus... wij weg die vrijdag. Laptop mee, want we verwachtten daar internet. Zitten wij net in het gedeelte waar geen bereik is en dus geen internet kunnen krijgen. Hoezo frustrerend?! Maaaaar er is iets wat het helemaal goed maakte. Nog nooit heb ik zoveel geschreven in een week. Dat was verrassend. Nou ja, we bleven een week in Zeeuws-Vlaanderen. We zaten echt heel dichtbij zee. Tien minuten lopen en je was er. Dus elke avond zijn we naar het strand geweest - wat natuurlijk super mooi was! Met de honden erbij natuurlijk. Ons hondensoort is niet echt... gek op water. Maar die van ons bewijst toch echt wel het tegendeel. Eentje hoor, niet de oudste. Die loopt om elk plasje heen. Maar Ayla duikt dus gewoon zee in. Dat is dan zo leuk om te zien, omdat Sandy dat absoluut niet zou doen. Hoewel ze wel een keer plotseling diep in het water stond. Dat was hilarisch! Je had haar moeten zien staan. Stokstijf stond ze daar, niet wetend wat ze nou moest doen. Geniaal! Dat waren de hoogtepunten ook van de vakantie. We deden daar geen fuck. Ik zat de helft van de dag binnen te schrijven aan het verhaal en mijn broertje zat te vervelen of op de playstation en hij baalde als een stekker dat er geen internet was. Mijn vader puzzelde wat binnen of hij viel in slaap. De enige die een bruin kleurtje had gekregen, was mijn moeder die wel naar buiten ging om van het prachtige weer te genieten. Dus hoor je haar zo: "Ja, als mensen vragen waar we geweest zijn zeg ik dat ik in Zeelandia geweest ben. En als ze dan vragen waar jullie zijn geweest dan zeg ik dat jullie in Zeeland zijn geweest." Zoiets was het. Hehe. Grappig. Not. Zij begrijpt mijn hoofd niet, want ik schrijf liever dan dat ik buiten van de zon geniet. En ik zie niet veel als de zon op mijn beeldscherm schijnt. Nu ik eraan denk... er was een parasol. Nou ja, dat kan nu natuurlijk niet meer. Hebben we nog iets bijzonders gedaan daar? Ja, we zijn naar een boulevard geweest zonder een boulevard. Ja. Precies. Dat was het. Ik kan me verder niet herinneren dat ik iets bijzonders heb gedaan. Oh, er was echt zo'n leuke jongen op het strand. Hij ging net met een paar anderen Volleyballen. Helaas heb ik hem daarna niet meer gezien, ahum. Ik weet het. De laatste avond nog uit eten geweest en de volgende ochtend naar huis. Mijn vader zijn zonnebril vergeten die uit de middeleeuwen is, maar toch weer in is. Zo zie je maar weer, als je iets lang genoeg bewaard, komt het wel weer in de mode. Net als zijn leren jas. Nou ja, reis naar huis zo'n vier uren lang en eindelijk weer internet... Deze vrijdag terug gekomen. Heb ik nog iets te lullen? Nee. Over twee weken weer school. Laatste dit jaar... Oke, nu ga ik onzin uitkramen. See ya laterrrr!

Day one; foto's

Ja, ik heb alleen foto's van dag een op mijn mobiel staan, en dan nog niet eens alles volgens mij. Maar ik wilde toch al wel graag wat erop zetten. Dus hier een paar foto's van dag een. In deze post kunnen de komende tijd meer komen te staan en ik zal voor elke dag een aparte post doen. Vind ik wat overzichtelijker (:

Aankomst. We waren hier al van het vliegveld af en we kwamen aan bij dit treinstation. Vraag me niet om de naam, ik heb geen idee. In ieder geval niet King's Cross.

 Hotelkamer waar we zaten. Het was niet een grote, maar wel een gezellige. En wie zit er nou in Londen de hele dag op de hotelkamer? Nou, wij niet :3

Uitzicht vanuit ons raam. Hierna heb ik niet meer naar buiten gekeken, want het is niet zo interessant. Buiten het feit dat het toch wel Londen is.

London Eye. En als je goed kijkt, zie je de Big Ben er ook bij. Klein, maar mijn stomme mobiele camera is ook niet alles. Ik moet nog steeds een nieuwe, maar goed. Blij dat mijn vader nog een fatsoenlijke camera heeft.

Nog een shot van de London Eye, maar dan een stukje verderop (:

Een of ander belangrijk gebouw volgens mij. Ik onthoud niet echt alles. Als je het weet, mooi voor jou. Ik hoef het niet te weten, anders had ik het wel onthouden (:

En natuurlijk heb je hier die geweldige bussen! Dit is een nieuwere versie natuurlijk, maar de oude versie hebben we ook gezien! Die je ook in Harry Potter drie ziet als hij wordt opgehaald, alleen dan wel rood eh? En kijk eens wat er op de bus staat? Ja, Harry Potter!

Hello cheerio, I'm so sorraaaay

De meest belachelijke titel ooit, maar zeg nou zelf: je weet toch meteen dat het over Londen gaat? Of niet? Nou, daar gaat het dus wel over. Hier komt een (niet zo'n) avontuurlijk verhaal van een meisje - ik dus - die een paar dagen naar Londen ging met het gezin. Lees onder gezin: vader, moeder en bokito broertje. En de honden zaten (zitten op dit moment nog steeds) in een hondenhotel. Als eerste wilde ik toch wel deze post schrijven, zodat ik dat niet meer hoef te doen. Ik heb natuurlijk al uitgepakt etc en meegeholpen met boodschappen doen. En nu ga ik jullie vertellen over Londen!

De eerste dag was dinsdag twee augustus. We vertrokken rond half negen in de auto naar Schiphol. Leuk en aardig, meteen bagage dumpen daar (Mijn vader is Goldmember bij KLM en dus kregen we voorrang met bagage als het eruit komt rollen. Hoewel ze dat niet deden. Assholes.) en daarna moesten we een tijdje wachten tot ons vliegtuig kwam. Na lang in de rij te hebben gestaan bij Gate D18 konden we het vliegtuig binnen en moesten we nog wachten op twee mensen die besloten ietsje later te komen. Daarna konden we niet direct weg. Toen we na vijftig minuten vliegen boven Londen waren, moesten we blijven cirkelen omdat er meerdere vliegtuigen waren die wilden landen. Waar lul ik eigenlijk over, dit is totaal niet interessant. In ieder geval. Wij komen aan in Londen. We nemen na een tijdje de taxi naar het hotel. Eerste reactie van mijn moeder en mij? Wij schrokken ons dood toen de man links ging rijden. Ahum, ja, we kwamen er iets later achter dat ze daar aan de verkeerde kant rijden. Nee, we waren niet de slimsten. Dus we komen aan bij ons hotel. Het eerste wat er gebeurd is dat de deur wordt geopend door zo'n vage man die daar werkt en pakt onze koffers. Hij zet ze in zo'n awesome karretje die je ook bij Zack and Cody hebt (ja, daar denk ik weer aan) en we checkten in. Het is dus een vijf sterren hotel waar we in zaten en dat was ook wel te merken. Luxe joh. We kregen een kamer, wat uitpakken en opfrissen na de reis en toen zijn we Londen in gegaan. Ik weet niet meer precies hoelaat, maar ik denk zo rond twee uur of drie uur. Eigenlijk weet ik nu al niet meer wat we allemaal hebben gedaan. Gosh wat slecht. Veel foto's heb ik niet genomen, dat heeft mijn vader gedaan. Euhm, de eerste dag hebben we eigenlijk gewoon wat rondgelopen en uit eten geweest. De tweede dag gingen we met zo'n tourbus door Londen. Al best wel vroeg. O ja, het ontbijt daar is echt geweldig. De rest van de dag hoef je niets meer. Ik in ieder geval niet. Je had mijn broertje moeten zien eten die ochtenden daar. Niet normaal. Ik heb niet warm gegeten als in gebakken ei met spek en warme vieze pap drap en vette worstjes. Nee, ik denk dat ik dan geheid over mijn nek was gegaan. Ik heb overigens ook niet echt goed geslapen in die hotelbedden. Gosh, ik ben blij als ik in mijn eigen bedje kan kruipen vannacht. Ik dwaal weer af. Dus we gingen touren. Druk en interessant. We kregen interessante feitjes te horen over Londen en ze vertelden iets over de ziektes die er waren en de ratten en bla bla bla. We stapten uit bij de Tower Bridge (niet te verwarren met de Londen Bridge, dat is die lelijke kale. de tower bridge is die met twee torens) en keken daar wat rond. En daar was dus ook een entertainer zeg maar. Je hebt wel van de levende standbeelden? Dit was niet een levend standbeeld. Maar hij had geen hoofd (dus hoofd onder shirt en met ijzerdraad hing er een hoedje en een bril boven zijn kraag, net echt!). Ik wilde dus heel graag geld geven, dus mijn vader drukt een muntje van twee pond in mijn handen. En zo kinderlijk als ik ben, durfde ik niet meer. Uiteindelijk met kleine stapjes naar de man toegelopen en gooide het muntje in het potje. Hij steekt zijn hand uit om mijn hand te schudden en trekt die vervolgens naar zich toe om er een kus op te drukken. Omfg, dat was het eerste wat in me opkwam. Er zat wel een shirt tussen, haha. Maar dat was wel een van de dingen die ik het leukst vond van Londen! De hoofdloze man, haha. En uiteraard ben ik gewoon verliefd op het accent die die mensen daar hebben. Ik wil dat ook! Nou ja, daarna weer de bus gepakt en wat rondgereden. Bovenin de dubbeldekker bus en dan gaat hij echt heel snel en die wind... het is gewoon geweldig om daar te zitten! Het verkeer is wel erg druk. Er was niet ontzettend veel snelheid tussendoor, maar die ene keer was natuurlijk genieten! Dus we tourden nog wat rond, niet echt wetend waar we gingen uitstappen. Ik ging nog een Waterstones binnen (DE MEEST GEWELDIGE BOEKENWINKEL OOIT!), maar ik kon niets vinden, want ondertussen was ik kotsmisselijk, draaierig en moe. Wat na het eten wel overging hoor, daar niet van. Na het eten nog wat rondgekeken en gezellig gedaan. Die donderdag gingen we met de metro door half Londen heen, want mijn broertje wilde heel graag het Wimbeldon stadion ding zien. Dus daar hebben we een rondleiding gehad met regen. Wat de enige dag was met regen trouwens. Veel zon gehad en mijn schouders zijn zo verbrand. Ze doen nog pijn vanaf dag twee daar. Nou ja, nu jeuken ze constant. Ook irritant. Nadat we naar het Wimbeldon gedoe waren geweest, zochten we weer een Waterstones op en daar vond ik het boek wat een vriendin graag wilde en ik vond zelf nog vier boeken. Onder andere the Hungergames. Binnenkort zet ik recencies neer, omdat ik dat wel leuk vind. De meeste tijd van de avonden besteedden we aan het lounchen bij de bar daar en dat was ook wel leuk en gezellig. De laatste dag in Londen besloten we (omdat we geen plannen hadden) gewoon het centrum in te gaan bij Piccadilly Circus. En daar vonden we de ... ja ja... M&M WORLD WINKEL! De enige in Europa! Die winkel is in een woord: GEWELDIG! Echt, vier verdiepingen allemaal kleurtjes en blije kinderen. Onder andere ik met mijn Starbucks, haha. Ik vermaakte me wel daar. Nou ja, we dwaalden nog wat rond en ik wilde weer naar the Waterstones omdat ik nog wat vakantiegeld overhad. Weer vier boeken gekocht (er waren acties etc, dus niet dat ik super rijk ben haha). En ik kocht nog een tas en nog een van de dagen ervoor had ik nog een souveniertje. Toen ik ook thuiskwam zag ik dat mijn rekening niet veel soeps is op het moment. Gauw een nieuw baantje zoeken! Nouja, en vandaag was het zes uur opstaan (na drie en een half uur wakker gelegen te hebben) en ontbijten en weg naar het vliegveld. En nu ben ik weer thuis. Foto's komen nog met wat beschrijvingen erbij! Ik ben bang dat ik deze post kwijtraak als ik nu vanalles ermee ga doen, haha (: En ik moet mijn vaders foto's nog inpikken, want ik heb zelf namelijk niet zoveel gemaakt.

Enne, respect dat je dit allemaal hebt gelezen! Dit was mijn vakantie zo'n beetje. Het hoogtepunt dan in  grote lijnen. Er waren nog wel kleine dingen zoals een arrogant klein kind in de metro die me vet raar aan keek toen die metro wegreed. Dus ja, het was gewoon super geweldig! Mijn vader wil misschien (NOG NOG NOG) nog een weekje weg naar Brabant, dus ik zie wel of ik nog meer te vertellen heb later. See ya!

Bridesmaids

(Eerst dit even: ik probeer zo weinig mogelijk spoilers er neer te zetten, maar ik beloof niet! Volgens mij komt er niets, maar je weet maar nooit!) Laatst, dinsdag, ben ik naar Bridesmaids geweest. Weet je wel? Die ene comedy film die nog niet eens een maand in de bioscoop is? Die dus. Het was echt een geweldige film. Met een vriendin van me, Melissa (naam is aanklikbaar), ben ik erheen geweest. Die ochtend hadden we eerst wat rond gestruind door de stad, waar absoluut niet veel te doen was en die middag gingen we na het eten tennissen. Geen succes. In het parkje bij ons is het sowieso een moeras. Vreselijk gewoon. Die moesten we eerst overwinnen voordat we aankwamen bij de asfalteerde tennisbaan waar tot mijn grote verbazing nog steeds het net hangt. De baan is niet slecht, maar ze moeten er hekken omheen zetten. De ballen vlogen overal en nergens heen en dat voornamelijk voor mij erg onprettig. En voor mijn All Stars. Onder de modder. Ze zijn net in de wasmachine geweest en weer helemaal schoon, maar toen was dat echt dramatisch. Ahum. Geen details verder. Oke, dus Melissa die moest tegen twee uur weg omdat ze moest gaan trainen. En die avond zou ik haar treffen bij de AH waar we verantwoordde snacks gingen halen (ik ben tegenwoordig op dieet, Sonja Bakker shit) en vervolgens gingen we naar de bioscoop. Kaartjes ophalen, we hadden gereserveerd. Daarna betalen en ergens zitten en wachten tot we erin mochten. Het gebruikelijke bij een bioscoop neem ik aan. Wel bij ons tenminste. Daarna mochten we erin. Bla bla bla. De film was echt geweldig! Wat ik hiervoor al een keer heb gezegd volgens mij. De humor was gelukkig te begrijpen (voor de anderen, ik lach overal om), want het is nogal saai als niemand lacht. Allemaal happy ending etc. En er was een scene... ik lach helemaal strijk bij die scene. Het was zo komisch. Maar ik verraad verder niets. Neeee, dat doe ik niet. Dit is in ieder geval een aanrader om te kijken! Als je het niet in de bioscoop wil kijken, neem hem dan op dvd, bluray of download het (laatste is een afrader, want ik mag niemand er toe zetten om te downloaden... oke, wie doet het tegenwoordig niet?). Hier twee plaatjes van Bridesmaids. In de scene in het vliegtuig. Dat is niet de scene die ik bedoelde, maar deze voldoet er zeker ook aan!

    

Verder is mijn vakantie wel oke. Ik kan eindelijk weer schrijven, dus ik verveel me niet helemaal. Binnenkort ga ik naar Londen, wat heb ik daar zin in! Ik ben nu CSI: Crime Scene Investigation aan het kijken. Vanaf seizoen 1. CSI met Grissom is echt geweldig! Ik zeg niet dat Langston leuk is, maar Grissom is gewoon CSI. Maar goed, ik wil ook met Bones beginnen, want die humor is echt zo leuk! Ik moet toch iets. Glee is er niet meer op, the Vampire Diaries ook niet. Dan maar andere series kijken. Ik kijk regelmatig wel op tv CSI of Bones, maar ik kijk iets liever vanaf het begin. (:

Me so bored

  

Zo gevoelloos ik kijk naar een horrorfilm en me dood lach om de moorden, huil ik me kapot bij drama films en lig ik altijd strijk bij komedies. Ik vecht mee met actiefilms en zit helemaal in de film als er fantasy in voor komt. Het zijn rare dingen, films. Ik kan er helemaal in op gaan, maar dat gebeurt niet vaak. Boeken raken me meer. Ik creëer liever zelf een wereld in het verhaal, dan dat ze het me laten zien en mijn verwachtingen gewoon compleet in elkaar slaan en weggooien in de prullenbak. Vervolgens kan ik alleen nog maar dat beeld zien als ik het boek weer lees en dat is jammer. Wat dit te maken heeft met de titel? Nou, alles. Want ik verveel me de pleuris. Daarom dit bericht, haha, en dit bericht.

Me so bored
Me can hit you in the face
Me wants to hit you in the face
Me hits you in the face
Me still so bored

Maar ik heb al veel films gekeken sinds ik vakantie heb. En nu ben ik weer de Indiana Jones serie aan het kijken. Ik hou van Harrison Ford. Hij is geweldig! En zijn personage Indiana Jones vooral! Ik heb de eerste twee delen gezien en morgen ga ik mijn favoriete deel kijken: the Last Crusade. Geweldig, haha! :'D Ik word altijd zo vrolijk van Indiana Jones. Hij is mijn held: Indianaaaaaaaa. Lalalaaaaa. See ya later, bitches!

You know you gotta let it out

Vakantie begonnen. Ik verveel me nu al. Het laatste wat ik wil, is school voorlopig... daar niet van. Over een paar weken zal dat gevoel wel weer opkomen. Niet dat ik sta te springen om aan mijn examenjaar te beginnen ofzo? Het laatste waar ik zin in heb, is dichterbij de toekomst komen. Iedere dag. Ieder uur. Ieder minuut komt het dichterbij en het maakt me bang. Straks zit je niet meer dagenlang opgesloten in je oude vertrouwde thuis en moet je de wijde wereld in. De moeder vogel moet haar vleugels weghalen en haar jonkies laten vliegen. Maar wil ik wel wegvliegen? Na mijn examenjaar ga ik eerst een jaar naar Amerika. Misschien dat ik daar dat gevoel krijg van: yes, een eigen huis! Het is alleen... je moet zoveel doen. Het is niet dat ik lui ben (oke, misschien een beetje). Maar het is meer van... het is ineens zo'n grote verantwoordelijkheid. Ik weet nog niet of ik op kamers ga, of dat ik nog thuis blijf. Dat hangt er vanaf waar ik ga studeren. Maar het ziet er naar uit dat het kamers gaat worden. En dan? Je moet rekeningen betalen, zelf boodschappen doen, het huis schoon houden (wat niet een groot probleem is bij mij eigenlijk), je moet dit en dat doen. Verzekeringen en hypotheken... Word je daar wel op voorbereid?! Wtf.

Zo, klagen kan ik weer als de beste. Maar dat is die verveling. Ik heb al meer films gezien dan dagen vakantie gehad en ik kom niet heel snel het huis uit. Maar vanaf morgen ga ik wel met een dieet beginnen. Gewoon wat gevarieerder en minder eten. En mijn moeder wil met me gaan wandelen. Ook super veel zin in. Dat heb ik altijd in de vakantie. Nergens zin meer in en dan blijf ik regelmatig meer thuis dan ik zou moeten en dan word ik nog depressiever. Gewoon niet normaal, maar ik ben gewoon liever alleen denk ik. Alleen thuis of alleen onder de mensen, dat maakt niet uit. Pffff, oke, dit heeft een klein beetje opgelucht. Wat me ook erg dwars zit, is dat ik gewoon geen inspiratie heb. Net als de vakantie begint, krijg ik een writersblock. Kijk, daar word ik al helemaal blij van. Ahum.

In ieder geval. Deze week heb ik nog zangles, is mijn vader jarig, ga ik naar Groningen met vrienden, kan ik mijn rapport ophalen en ga ik daarna zingen voor alle docenten en daar is het echt officieel zomervakantie. En dan na twee weken niets doen, ga ik naar Londen (:  Zo. Nou. En nu weet ik niets meer te zeggen. Dus uh. Adieu? :3

One hundred percent uselessness

• Nadenken over het leven
• Huiswerk maken
• Luisteren naar leraren
• Bloemen plukken om ze vervolgens te slopen
• Je crush stalken
• Een krantenwijk
• Verliefd zijn
• Ademhalen
• Oorlog
• Leraren
• Dit lijstje maken
• En vooral:

SPORTDAGEN!

Ik snap nog steeds niet waarom die worden gehouden. Niemand heeft er zin in en is gewoon liever vrij. Je hoopt alleen maar dat je bij vrienden komt en ziet het niet zitten om bij vreemde mensen in het team te komen of in de groep or whatever. Morgen heb ik een sportdag en ik heb er zin in... ja, sarcasme. Ik hoef wel pas twaalf uur op school te zijn, maar toch. Ik ben liever de hele dag vrij. En donderdag moet ik meehelpen met een sportdag bij de bruggers. Kijk, dat wordt pas leuk. Zie je mij al staan daar op het veld te midden van brugklassers die aan het softballen zijn en dat voor geen meter kunnen? En ik die de regels niet bepaald weet. Ja, dat wordt wat. Honderd procent nutteloosheid dus. Sportdagen. Gelukkig daarna vrij, maar oké, ik haat deze dagen. Ik zou thuis moeten blijven, maar het is nog nooit gebeurd. Ik hoef alleen te batmintonnen morgen. Alleen batminton. Dat moet te overleven zijn, toch?